Groep 8a

Welkom op de pagina van groep 8a

Bekijk hier onze foto's

Kampverslagen:

Zondag 16 september 2018, eerste kampdag

Daar stonden we dan op de parkeerplaats, bepakt en bezakt, de vraag is of we nu wel alles zelf de boot op en af kunnen dragen. Ieder jaar vragen wij ons af of iedereen thuis geoefend heeft?

Een bus vol geladen, heerlijke baksels in de auto, aanhanger vol en tijd voor vertrek. Hebben de kinderen meer moeite met afscheid nemen of zijn het de ouders? Het komt goed. Wij zullen goed voor ze zorgen. 😉

Onderweg zagen we In een flits juf Anouk en juf Lucy voorbij rijden… Zij wisten zeker dat ze de boot op tijd zouden halen.

Na een voorspoedige busreis met Yahtzee, kwartet, Donald Ducks, een Rubix kubus, ‘vingerbreien’ en flink wat pesten (met een kaartspel) zijn we goed aangekomen in Den Helder. Hier stonden een oma en opa klaar om ons en hun kleindochter uit te zwaaien. Eenmaal geluncht en de boot volgeladen stonden we op de uitkijk. Oh jee…wat zien we daar… in de verte… het komt steeds dichterbij… niet het eiland Texel, maar… de meeuwen…. De kinderen wisten dit jaar de ‘flatsen’ te ontwijken. Wat een geluk? Of was het nu andersom?  

Juf Lucy en juf Elly dachten handig te zijn en hadden de pinpas al uitgewisseld voor het betalen van onze bestelde boodschappen bij Plus. Tja… daar sta je dan bij de fietsverhuur…. Juf Lucy weg en pas weg. En nu… gelukkig hadden we juf Anouk bij ons. Het gezin van juf Anouk moet nu de rest van de week op een houtje bijten, maar wij zijn gered.

Fietsen verdeeld, in de rij en op weg. Wegwijs juf voorop (juf Dominique voor de mensen die het nog niet wisten). Onderweg kwamen we erachter dat we nog niet naar het kamphuis gingen. Welk gebouw zou het nou toch zijn? Is het daar? Nee hoor, eerst naar het strand. Schoenen uit en hup op naar de zee. Het is eb dus een endje weg. Juf Wendy en juf Dominique hebben zich verstopt in de duinen. Even tot rust komen. Helaas is het van korte duur. Sommige kinderen hebben besloten dat het toch niet zo verstandig was om tot je enkels in het water te gaan. Het spettert en het waait. Evenwicht is ook wel een belangrijke eigenschap om de woeste wateren van Texel te trotseren.

Juf Elly haar ‘nieuwe patta’s’ worden door de kinderen opgemerkt (ondertiteling: nieuwe rode Puma gympen).

Hoe lang is de vraag die in de top 10 is komen te staan bij de leiding.
-          Hoe lang is de busreis?
-          Hoe lang duurt het voordat we bij het strand zijn?
-          Hoe lang moeten we fietsen?

Op weg naar het kamphuis werden de tiewraps (niet de eetbare) al gebruikt om spatborden te bevestigen aan de bagagedrager. Na een kort oponthoud zijn we verder gegaan en al snel kwamen de eerste kinderen erachter dat er toch wel bijzondere dieren op Texel te zien zijn. Koeien en schapen. Ze werden weer flink begroet. Ze kunnen ‘schaaps’ en ‘koes’. Toch wel bijzonder om een koe van heel dichtbij te zien urineren, staart omhoog en toch wel een hele flinke straal.

Gearriveerd op ‘Jonkersbergen’ hebben de kinderen een snelcursus hoe werkt een hoeslaken gekregen. Vanaf nu kunt u het opmaken van het bed volledig aan uw kind toevertrouwen.  

Terugkomend op de vragen die gesteld werden. De volgende vraag week af…
-          Hoe laat gaan we eten?

De maagjes beginnen al te knorren.

Op het menu stond ‘Macaroni a la Lucy’. Fruitsalade en rauwkost worden goed gegeten. Maakt u zich geen zorgen over ‘gezonde voeding’. Naast de snoep en baksels kunt u er van op aan dat er een uitgebalanceerd dieet is op kamp.

De dag hebben we afgesloten met een gezellig kampvuur onder de mooie sterrenhemel. Meester Rens is toegezongen door de kinderen. Juf Lucy heeft een spannend verhaal verteld. Er wordt al uitgekeken naar het Sinterklaasfeest zo bleek bij het kampvuur (liedjes).   

Dit verslag wordt in de late uurtjes getypt door de leiding en het is nog een lange tijd niet stil in het huis….

Morgen zullen we u verder op de hoogte brengen van de avonturen van onze eerste kampnacht. De leiding is als het goed is op alles voorbereid of toch niet?

Welterusten voor nu…. 

Oh wacht… Toch nog een huiswerkopdracht voor de achterblijvers. Wie zoekt even uit hoe groot de schroef van de TESO boot van Den Helder naar Texel is? Daar is een aantal kinderen toch wel erg nieuwsgierig naar.

Antwoorden kunt u inzenden naar de oude vertrouwde redactie: info@essesteijn.nl

Wist u dat:

- Zes smintjes in je mond best wel heftig kan zijn.
- Er veel luxe producten mee zijn als lunch (broodje bal, worstenbroodjes, pizza,  dolma’s, kaasbroodjes en toch wel ook de traditionele Nederlandse boterham met lekker beleg).
- De boot naar Texel toch echt wel op een cruiseschip lijkt.
- Rechtshandigen niet hun linkerhandrem gebruiken, want waarom zou je er drie nodig hebben.
- Meester Rens en juf Nassima zich thuis voelen op het eiland en juf Anouk het voor de tweede keer ook erg leuk vindt.
- Op Texel worden vogels ‘bespot’ i.p.v. gespot!
- De onesies zijn goed vertegenwoordigd. Zelfs juf Anouk heeft haar drakenpakje bij zich.
- De sterrenhemel er op Texel adembenemend uitziet.
- Er wordt op kamp ook gedifferentieerd in aanpak.
- Een aantal leerkrachten dacht voorbereid te zijn door desinfecterende gel voor het reinigen van de handen mee te nemen voor als er aan kettingen gewerkt moet worden. Je hebt natuurlijk altijd baas boven baas. Juf Wendy heeft gewoon rubberen wegwerphandschoentjes meegenomen. Toppunt van ‘control freakisme’.
- De eilandbewoners trots zijn op de georganiseerde fietscolonne over het eiland.
- De kinderen om een plastic zakje vragen in het kader van schelpen verzamelen op een ‘broodtrommel’ kamp.
- Rugzakken erg zwaar kunnen worden tijdens een lange fietstocht. 

Wegens een technische storing zult u even moeten wachten op een aantal foto’s. Deze zullen worden toegevoegd wanneer de storing verholpen is.





Maandag 17 september 2018, tweede kampdag

Onze razende kampreporters typten gisteren het verslag terwijl nog niet alle kinderen op twee oren (huh?) lagen. Wij zullen u even bijpraten over onze korte nacht. U heeft vast gezien hoe laat het eerste kampverslag is verstuurd; het is erg vroeg geworden. Een aantal kinderen had het gisteravond een beetje moeilijk. Na een beetje extra vitamine L(iefde), veel steun van vrienden en wat kattenkwaad, zijn alle kinderen uiteindelijk in slaap gevallen. Rond 03:00u kon de kampleiding eindelijk naar bed. Tenminste, dat dachten ze… Juf Elly moest om 03:30u nog even een paar zaklampen in beslag nemen.

Blijkbaar hebben de kinderen flink minder slaap nodig dan de kampleiding had verwacht. Om 07.00u moest juf Dominique alweer haar bed uit om kinderen een goedemorgen te wensen en ze vriendelijk te verzoeken zo snel mogelijk weer terug naar hun bed te gaan. Pas toen ze een seintje kregen van de leiding mochten ze hun bed en slaapzaal verlaten. Een paar kinderen dacht slim te zijn en al bij het aankleden hun gele hesje aan te trekken. Zo waren zij op alles voorbereid.

De dag begon lekker actief. Meester Rens liet iedereen even dat ‘slaapzand’ eruit springen. Wij kunnen u mededelen dat het nummer erg effectief was en dat de kinderen al snel alert genoeg waren om aan een familie haaien te ontsnappen. Mocht u willen weten om welke nummers het gaat, kunt u dat opvragen bij de groepsleerkrachten.

Hierna werd al snel begonnen met het maken van de lunch en de ontbijtjes. De leiding heeft iedereen het dringende advies gegeven om minimaal één boterham meer klaar te maken, dan dat zij normaal gesproken gewend zijn thuis te eten. Later op de dag werd hier gretig gebruik van gemaakt; wat kunnen deze kinderen bunkeren!

Na het ontbijt was het tijd om het thuisfront wat aandacht te schenken. Bij juf Elly en juf Wendy konden de kinderen uit een ruim assortiment Texelse ansichtkaarten kiezen. Een aanbetaling of een kortstondige lening zijn de oplossing voor een luxe probleem. Briefgeld was er in overvloed, maar vijfenveertig euro aan kleingeld was blijkbaar niet genoeg. Er zijn een hoop kaartjes naar jullie onderweg hebben wij uit betrouwbare bron vernomen. Een kaart schrijven is een vak apart. Een aantal slimmeriken had bij voorbaat al gezorgd voor enveloppen, of stickers met adres erop. De andere kinderen kregen weer een spoedcursusje aangeboden. Na een grondige check hebben juf Lucy en juf Anouk de kaarten op de post gedaan.

Een voorspoedige fietstocht naar Oudeschild stond als volgende op het programma. Het windje in de rug was erg prettig. Zonder tussen wal en het schip te raken, zijn we met de garnalenkotter TX10 de Waddenzee op gevaren. Onze kampleiding stond met jaloerse blikken te kijken naar een ander klasje. Vijfentwintig kinderen werden begeleid door vijf volwassenen. Dat ziet onze kampstaf ook wel zitten!

De kotter heeft speciaal voor ons weer een hoop lekkere garnalen gevangen en klaargemaakt. In de netten zijn ook een hoop andere diertjes verstrikt geraakt. Gelukkig werden deze diertjes gered, doordat ze door een grote wasmachine in een aparte bak werden opgevangen. Of deze diertjes zo blij waren met het vervolg, weten wij niet, maar de kinderen vonden het erg leuk om deze diertjes weer vrij te laten in de zee. Er kwamen allerlei dappere kinderen voorbij rennen met een kwal, krab, zeester, vis of inktvis om deze vervolgens terug te gooien in de Waddenzee. Een paar garnalen wisten ook de dans te ontspringen, anderen werden geofferd aan de meeuwen die inmiddels weer in grote getalen achter de boot vlogen. Iedereen is met goede zeebenen weer op het eiland teruggekomen.

Tegenwind heeft onze terugreis iets minder voorspoedig doen verlopen. Het kostte een hoop moeite om goed vooruit te komen. Er zijn dan ook flink wat kinderen met spierpijn en zadelpijn bijgekomen. Ook de leiding moest even flink uitpuffen. Door de wind zat het even tegen, maar na ‘wind komt zonneschijn’ en hebben we nog even lekker in het zonnetje kunnen spelen en relaxen.

Deze avond stonden vega-/hamburgers, patat en appelmoes op het menu. Zo werd alles op tafel gezet en zo was alles ook weer verdwenen. Binnen een mum van tijd was het allemaal op.
Een heerlijk traditioneel toetje stond ons na afloop toe te lachen; vla of yoghurt. Gelukkig kwam de bruine vla uit een pak en niet uit de wei!

Als de avond valt, spelen de dieren op het veld. Wat horen we toch telkens? Er blijkt een aantal ‘dieren’ op ons terrein verstopt te zitten. Naast de algemeen bekende ezel, schaap, uil, wolf en  papegaai, vonden wij ook een verstopte flierefluiter. Een rol die een bepaalde meester op het lijf geschreven was. Ook was er nog flink wat verwarring. Volgens een paar kinderen klonk juf Anouk erg realistisch; dat was toch gewoon een echt schaap daar achter het hek?

Nadat ook een paar kinderen als dier verstopt mochten zitten, was het tijd om te douchen. Voorafgaand heeft juf Nassima eerst nog een tovertruc uitgevoerd; of liever gezegd ‘uitgehaald’. Helaas lukte de truc niet goed en gingen de zaklampen niet allemaal aan, maar verdwenen deze in een pan. Dit om de komende nachtrust te waarborgen. We sloten de dag af met nog wat lekkere baksels en limonade. Zal het vannacht sneller stil zijn? U hoort dit morgen van ons!

Voordat we het vergeten; ook nu weer een huiswerkopdracht voor de achterblijvers.
- Welke drie stappen zijn er nodig om een gekookte garnaal te pellen?
Uw antwoord kunt u wederom inzenden naar info@essesteijn.nl.

De eerste opdracht is voldaan en afgetekend door de kampstaf. Bedankt voor uw inzendingen! Nu weten wij dat de schroef (propeller) van de veerboot ongeveer 2600-2800 millimeter is en 27-28 ton weegt. Toch fijn om te weten!

Wist u dat:

-       Het nog lang onrustig was op ‘Jonkersbergen’.

-       Slapen, wat is dat? Moet dat dan op kamp?

-       Een leerling zijn zaklamp niet kon vinden en was vergeten dat de lamp de nacht daarvoor was ingeleverd bij de leiding en deze nog lag op de kamer van de leiding.

-      Naaktslakken graag in de keuken rondhangen.

-       Juf Nassima haar scooter héél erg mist.

-       Een kind een Donald Duckje had meegenomen om de wachttijd te doden bij de haven.

-       Sommige kinderen het zielig vinden voor de vissen op de TX10, ze worden spontaan ‘vistariër’. Beste mensen, ja ja, een nieuw woord voor scrabble.

-       Dat de meeuwen nu wél raak konden schieten… flats, flats, flats, bah, bah, bah…

-       Er op de garnalenkotter ook ruimte was voor een veterstriklesje?

-       Spongebob aanwezig was om zijn vriend Patrick te redden.

-       Zeehonden spotten, of was het nu ‘bespotten’, niet gelukt is, maar dat de TX10 in de haven werd achtervolgd door een lief kopje.

-       We ook een sterrenwacht kunnen openen met een paar kinderen  van deze groep.

-        Juf Wendy gehoord had dat er een aantal maskers waren meegenomen. Het is dan wel belangrijk na te vragen wat voor maskers het zijn. De enge soort of de verzorgende soort!

Dinsdag 18 september 2018, derde kampdag

We kunnen u vertellen dat het inderdaad sneller stil was in het huis. Er werd een uur meer geslapen dan de vorige nacht. Zoals u gemerkt had, waren ze niet meer zo alert op het late tijdstip... Hopelijk zijn jullie niet wakker geworden van een trillend mobieltje in de nacht, omdat jullie niet één maar twee  mailtjes hebben ontvangen met het kampverslag.

’s Ochtends ging de wekker al bij tijds… Er stond namelijk een heel schema van activiteiten weer op ons te wachten. Eerst even een beetje beweging, want we doen dat op dit kamp nog niet genoeg. Fietsen, lopen, rennen, maar ook vandaag een tweede ronde ochtendgymnastiek. Zien wij dat nu goed. Nu iets minder fanatiek? Hoe zou dit nu kunnen komen?

Na een heerlijk ontbijt zijn we ons klaar gaan maken voor de avonturen van vandaag. Het advies was om je even goed in te smeren met zonnebrand en vooral niet de portemonnee te vergeten. Zonder dit zou het shoppen aan het einde van de dag toch wel lastig gaan worden. De kinderen hebben gehoord dat het vandaag hard zal waaien op de fiets. Dat zal toch wel meevallen? Ouders hebben immers verteld dat het er net zo waait als thuis.

Iedereen stond op de afgesproken tijd klaar, maar waar bleef toch een aantal leden van de leiding. Oeps… Nog even insmeren. Vergeten! Al snel zaten we op de fiets en ging de reis naar het strand op volle snelheid en ontspannen. Die wind valt toch echt wel mee. Op het strand hebben we touwtje getrokken, windschermen gemaakt van zand, een menselijke vlieger gemaakt waarbij een kind vastzat aan een touw. Gelukkig vloog ze niet weg! Na enige tijd vertrokken we al snel. We werden allemaal gezandstraald. Conclusie: zandhappen is toch wel minder prettig dan koekhappen. Het valt toch niet helemaal mee! We hebben de beschutting opgezocht bij de Fonteinsnol! De uitspraak van deze naam levert wat onduidelijkheid op bij de kinderen. Daar aangekomen hebben we lekker geluncht en in het bos gespeeld. Alle gele hesjes waren goed te zien tussen de bomen. Verstoppertje spelen heeft een hele andere dimensie met deze fluorescerende kleuren. Al snel werd duidelijk dat dit toch wel heel makkelijk was. Bij de Fonteinsnol hebben de kinderen genoten van een mooi uitzicht vanaf de toren.

Na een korte rit met zijwind, dit werd toch al wat zwaarder, kwamen we in Den Burg aan om te shoppen. Na het maken van een aantal afspraken werden de kinderen ‘los gelaten’ in Den Burg. U hoort het goed ‘los gelaten’. Een Texelse mevrouw, die we tegenkwamen, keek bij deze woorden erg bedenkelijk. Na het shoppen knikte deze mevrouw goedkeurend naar ons. De kinderen hadden het super gedaan. Wij vragen ons toch ieder jaar af hoe de kinderen bepaalde winkels zo snel weten te vinden. Gelukkig hebben ze ook nog souvenirtjes gekocht. Hele bijzondere… Wij zullen u dit niet verklappen.

Nu moesten we toch echt beginnen aan de terugreis… Toch weer die wind. Alleen nu echt tegen! Windkracht 6/7! Wij kunnen u vertellen dat de leiding het ook zwaar had (uit een betrouwbare bron vernomen). Op de Hemmerweg rook een aantal kinderen de stal en ze fietsten dapper door. Sommigen moesten toch echt het laatste stuk gaan lopen. Onder luid applaus werden deze kinderen samen met juf Anouk warm onthaald! Wij kunnen alleen maar zeggen: wat een toppers! Het is toch wel bijzonder of heel gewoon? Het eilandgevoel zit er toch wel goed in, want in Nederland waait het niet zo hard als hier wordt er gezegd.

Vanavond hebben we een lopend buffet. Wat houdt dit nu in? Er worden lekkere hapjes op tafel neergezet en dan kun je zelf aangeven en pakken wat je wilt. Er wordt goed gegeten. Na het corvee en opruimen kon de Bonte avond beginnen. Wat hebben we toch een talenten! Zang, muziek en dans. Kaas 4 heeft opgetreden. Dua Lipa kwam live optreden samen met Bon Jovi! Verder kwam er een aantal kinderen terecht in een sneeuwstorm. Dit vereist natuurlijk enige uitleg, maar de kinderen mogen dit verhaal zelf wel vertellen.

Disco, dansen, douchen en hup naar bed. Zullen we vandaag eerder in bed liggen?

Huiswerkopdracht nummer drie. De antwoorden van de eerste twee zijn met succes ontvangen. Drukken, draaien en trekken is het juiste antwoord van opdracht twee. Bij deze een nieuwe vraag. Er ontstond enige verwarring over de uitspraak van het woord ‘Fonteinsnol’. Wat is dat nu weer? Waar is het? Wat gaan we er doen? Beste ouders, kunnen jullie ons de betekenis van dit woord en de uitspraak hiervan vertellen? Wij horen dit graag.

Wist u dat:

-          De kinderen zich al aardig thuis voelen. Er wordt met regelmaat gevraagd hoe laat we weer ‘thuis’ zijn.

-          Je eigen hongerpeil een goede graadmeter is.

-          Texelse bewoners niet altijd even geduldig zijn en daar een oplossing voor is bedacht. ‘U ook een fijne dag!’

-          Met het zakgeld ook een broek gekocht kan worden met 50% korting en er dan nog genoeg over blijft voor de echte souvenirtjes.

-          Op het strand kopballen makkelijker ging dan slagballen.

-          Een knuppel goed vast moet worden gehouden, want anders vliegt hij meters verder (wind mee). Hier is voor meester Rens nog een taak weggelegd.

-          Hoogtevrees overwonnen werd!

-          Juffen ook tuinbroeken kunnen repareren, zodat er niet een ‘off shoulder tuinbroek’ ontstond.

-         Toetjes dit jaar erg in de smaak vallen.

-        De nieuwe leden van de kampleiding zo enthousiast zijn geworden, dat ze een vakantie willen gaan boeken op Texel.
Dit kamp een 10 krijgt!

Woensdag 19 september 2018, vierde kampdag

Het was vannacht nog lang onrustig in huize ‘Jonkersbergen’. Het overlopen ging de kinderen wel steeds makkelijker af. Toch wel bijzonder dat de kinderen dachten dat dit ongemerkt gebeurde, terwijl juf Wendy in de grote zaal bezig was met de inventarisatie en organisatie van de kampmaterialen. Alles werd tot in de late uurtjes tot in de puntjes bijgewerkt. Juf Lucy heeft ondertussen de boodschappenlijst nagelopen, zo weten we volgend jaar hoeveel we van alles moeten bestellen. Hoe fijn is het dat de Texelse supermarkten ons zo goed van dienst kunnen zijn? Ja, dit is ook allemaal mogelijk op een eiland. Na een tijdje was het toch echt tijd om te stoppen en te gaan slapen. De wekkers gaan immers weer vroeg af. Op de laatste dag ook iets eerder, omdat alles ingepakt en opgeruimd moet worden. Tot grote schrik ontdekten juf Elly en juf Dominique dat de heren make-up op hadden. De dames bleken echte schoonheidsspecialistes en visagisten te zijn. Zelfs de nagels zijn gelakt! Nu vroegen deze heren zich toch echt af hoe de vrouwen dit van hun gezicht af krijgen. Kan dit niet met water? Dan maar goed poetsen met een doekje! De nagels zullen thuis met hulp van hun moeders gedaan moeten worden. En anders is roze toch echt een mooie kleur. Het past wel! Na deze avonturen werd het al snel rustig.

Vroeg in de ochtend werden de kinderen met een hoop herrie wakker gemaakt. Het wakker worden viel niet mee na deze zware dagen! Het opruimen van ‘ons thuis’ moest toch echt gaan beginnen. Langzaam kwam het op gang. Met een cursus slaapzakken rollen konden we al snel een schone kamer opleveren en aan de ontbijttafel gaan zitten. Wat fijn dat we van elkaar nog beleg konden lenen en gebruiken.

Al gauw werd het tijd om met de fiets te vertrekken naar ‘Ecomare’. Vol goede moed gingen we op weg. We hadden wind mee op de heenweg, maar het ging niet meer zo soepel als de dagen ervoor. De wind van de vorige dag zat nog in de benen (spierpijn!). Eenmaal aangekomen hebben we genoten van de lieve dieren die bij Ecomare worden opgevangen. De baby zeehondjes waren echt te schattig. Ze zijn te adopteren; zeehondje Daan wacht nog op een adoptiefamilie! We hebben nog even een lekker stukje cake gegeten, limonade gedronken en toen werd het tijd om weer te verzamelen. We hebben nog snel een groepsfoto gemaakt. Daarna moesten we terug naar de fietsen en stonden we snel klaar voor vertrek!

Gelukkig fietsten we een heel stuk door het bos, maar daarna moesten we toch weer het Texels windje trotseren. Net buiten Den Hoorn hebben we even een pauze gehouden om ons energie weer op peil te krijgen. Vol goede moed begonnen we aan het laatste stuk. Juf Nassima wilde toch nog op het laatste moment een scooter regelen, maar helaas dit was geen optie! Ze moest afhaken met fietspech (sabotage?) en werd door juf Lucy opgehaald. Wat waren we blij toen we de boot zagen liggen en nog maar een paar meter hoefden te fietsen. Op de boot hebben we flink tegen de wind in gehangen. We moesten wel oppassen, want zonder touw en met een open jas en geel hesje werd het toch bijna mogelijk om van het dek af te waaien. Is dan toch gelukt die menselijke vlieger te maken? Ik kan u vertellen dat alle kinderen veilig thuis zijn gekomen.

Door file duurde de busreis terug iets langer dan gehoopt. Hierdoor hadden de kinderen wel nog even de tijd om een powernap te doen, een potje Yahtzee, Kwartet of Patience te spelen of om een boekje, zeg maar gerust Donald Duck, te lezen. We zagen de ouders al vol verwachting staan toen we aankwamen bij school. Moe maar voldaan stapten wij allemaal de bus uit. Iedereen was blij om weer terug te zijn en ook de ouders waren blij dat hun achtstegroeper weer thuis zou slapen.

Op de vraag ‘Wat vond je het leukst aan kamp?’ kregen we diverse antwoorden: ‘de schapen’, ‘de baby zeehondjes’ en ‘alles behalve het fietsen’. Wij raakten wel even verward door het antwoord: ‘het slapen’. Dit werd wel verder uitgelegd; eigenlijk werd het overlopen bedoeld! ‘Bedtijd’ was misschien een beter antwoord geweest.

Een laatste huiswerkopdracht kan niet ontbreken:
- Kunt u ons vertellen wat de gemiddelde windkracht is geweest op Texel in de afgelopen vier dagen?
We kunnen het niet laten om ook nog twee bonusvragen op te geven:
-Hoeveel uur heeft de leiding gemiddeld geslapen tijdens dit kamp?
-Hoeveel kilometer hebben we gemiddeld gelopen gedurende het kamp?
Antwoorden kunnen gestuurd worden naar het oude vertrouwde info@essesteijn.nl.

Deze razende reporter heeft toch nog het fut gevonden om in de avonduren het verslag te maken van deze laatste dag. Helaas ligt de redactie al te slapen en wordt het verslag een dagje later verstuurd.

Wij bedanken alle kinderen voor een gezellig en geweldig kamp! Jullie zijn toppers!

Wist u dat:

-       Je een zeehondje kunt adopteren bij Ecomare.

-       Juf Anouk een cursus voor ‘verkeersregelaar’ heeft gevolgd en dit met succes op Texel heeft toegepast.

-       Juf Wendy groot fan is van zip-lock zakjes.

-       De wind nog niet is gaan liggen op het eiland.

-       Je rondjes kan fietsen op het eiland.

-       Leerlingen ook goed het verkeer kunnen regelen en de weg kunnen afzetten.

-       Onze school goed georganiseerd kon fietsen en dat we veel complimenten kregen.

-        Je, als je heel nodig moet plassen, goed moet letten op de windrichting!

-       Het waterpeil van de plaatselijke slootjes is gestegen.

-       Het deze dagen niet op Texel heeft geregend ;-)

-       De WiFi in het kamphuis niet werkte.

-       Dat meester Rens gelukkig een ‘Hotspot’ kon aanmaken, zodat wij u de verslagen konden toezenden.

-       We nog net voor een andere grote groep de boot op konden.

-       De vermoeidheid toch parten begon te spelen. Werd er nu ‘duinworstelen’ gezegd? Nee het was ‘duimworstelen’.

-       Kinderen het thuisfront mochten bellen als er een familielid jarig was.

-       De kinderen een topprestatie hebben geleverd.

-       Een aantal meiden het nodig vonden om hun broodtrommel om te spoelen op de boot

-       Deze broodtrommels werden afgedroogd door ze onder de handblower te houden. Oplossingsgericht denken; daar houden wij van!

-       Meester Rens een gesprekje had met een stel op de boot en vroeg hoe lang zij op Texel waren geweest.

-       ‘Oh 56 jaar…’ het antwoord was op deze vraag.

-       We ook nog iets leren op dit kamp. Tijdens het inleveren van de fietsen werd er heftig gediscussieerd of en waarom Den Haag daadwerkelijk een stad is.

-       Juf Wendy het opzocht; geografisch gezien is het een stad, maar wel zonder stadsrechten.

-       ‘#me-time’ erg werd gewaardeerd door de kampleiding.

-       Er allerlei bijzondere slaaphoudingen in de bus zijn gesignaleerd. Hoe kon dat nu lekker liggen?

-       Deze kinderen boven zichzelf zijn uitgestegen. Wat zijn ze gegroeid en dan niet alleen fysiek gezien! We zijn trots op jullie!